Flesvoeding bij wees konijnen

Ik heb het nu 2 maal achter elkaar meegemaakt dat de moeder hulp nodig had bij het voeden van haar jonge.

Het is eigenlijk heel natuurlijk dat er in en toom jonge konijnen een aantal uitvallen maar mijn moederhart klopt extra snel als ik een konijn zie die het moeilijk heeft.

De voedster voed maar 2 maal per dag, laat in de avond en vroeg in de morgen en dat maar enkele minuten. Maar soms ook maar 1 maal per dag. Het komt voor dat 1 van de jonge net de tepel van moeder mist en daardoor de belangrijke voeding en vocht mist. 1 voeding missen kan dus cruciaal zijn, uitdroging en verhongering laat de lichaamstemeratuur dalen en het pasgeboren konijn sterft.

Het jonge konijn zuigt zich goed vast aan de tepel en zuigt vors om voldoende voeding binnen te krijgen.

Als de voedster aprupt van het nest gaat blijft er regelmatig een dier hangen waardoor deze buiten het nest komt. het konijntje raakt dan onderkoelt. Mocht er zo'n dier gevonden worden en er zit nog enige leven in kan deze opgewarmt worden door deze onder de kleren op de borst te leggen. Ik verwarm dan nog een rubbere kruik die ik op mijn borst leg. Wel opletten dat het niet té heet wordt.

Ik heb altijd een grote plastic bak klaar liggen met alle nodige ehbo middelen. Hierin zit oa een grote molton laken en een 2e kruik. Ik verwarm de laken en wanneer het konijntje op mijn borst weer redelijk opgewarmt is leg ik het dier in de bak en sluit deze luchtig af met een stuk van de laken.

Als het konijntje het postuur heeft zoals het moet zijn leg ik het terug in het nest.

Ziet het konijntje er echter verimpeld uit en los in het vel doe ik het volgende.

Nu ga ik melkvoeding maken en zal deze later geven.

Mijn werkwijze:

werk hygienisch en overzichtelijk. Pak een pen en schrift waar je direct de gegevens op kan schrijven.

Zet een weegschaal klaar met daarop een plastic bak waar het konijn in past.

Kook water en laat dit wat afkoelen anders klontert de melk.

De fles en speen moet schoon zijn.

Ik geef melk van de stichting de hoge hoed.

(De konijnen stichting heeft ook melk en spenen te koop)

Ik vul de fles met 20 ml water en schep 16 gr.melkpoeder, schudden met de vinger op de speen.

Speen afspoelen en de fles in een beker of grote plastic beker met warm water.

Leg en doek klaar op het werk vlak en neem een slabber (doek) voor het bekje. (schoon)

Leg vervolgens alle spullen in een logische volgorde op tafel.

Was je handen en ga op een goeie stoel zitten.

De kamer temeratuur moet goed zijn en vermijd tocht.

Maak je handen warm en pak het konijntje. Weeg het dier en schrijf dit gewicht op in het schriftje.

Ik ben rechts en houd het konijntje in de linker hand.

Een jong konijn drinkt bij de moeder op de rug alleen kun je dit niet geheel nabootsten omdat de kans dan bestaat dat het dier zich verslikt en er vocht in de longen koopt.

Ik houd het konijn tussen horizontaal en verticaal. het konijn ligt in zijn geheel in mijn hand en het hoofdje tussen mijn duim en wijsvinger.

Ik gebruik een spuitje met daarop de speen van de konijnenstichting.

Zuig 2 ml melk op en zet de fles terug in de beker.

Laat enkele druppels op je pols vallen om te controleren of de melk niet te heet is.

Ik houd mijn rechterduim op de achterkant van de spuit waarmee ik heel rustig druk geef waardoor er druppels uit komen.

Even oefenen welke greep het handigst is.

Ik laat eerst een druppel op de lippen vallen. Meestal schrikt het konijntje dan maar begint wel te sabbelen en te zoeken.

Met enige gewurm met de spuit op het mondje kun je naast de tanden een opening vinden. Doe het speentje in de mond en laat een aantal druppels in het mondje glijden.

De 1e keer geef ik maximaal 2 ml melk.

Na het voeden het konijntje weer wegen en het gewicht op schrijven. Ook schrijf ik op hoe het dier dronk (zuigen op de speen), of er bellen waren etc.

Ik leg de pup weer in de bak en ruim de boel op.

Als ik helemaal klaar ben leg ik het konijn weer in het nest.

Soms moet ik enkele dagen een jong konijntje of een aantal van hun bijvoeren. Doe dit nooit rond de tijd dat de voedster dit ook zou doen hierdoor geef je de dieren de kans om weer volledig gevoed te worden door moeder. Ondanks het vele werk en tijd en vooral liefde sterft een konijntje alsnog.

Bij een nest van Nani in 2008 heb ik 4 jonge dieren bijgevoed waarvan 1 en hele week. Ze zijn allemaal blijven leven en deden het later geweldig.

Bij Ella in januari 2009 ging het erg slecht met haar jonge kroost. Ik vermoed dat de ramsheid direct naar het werpen van de jonge konijnen haar afgeleid hebben. 1 konijntje was al snel overleden  (het waren er 7) De dag erna ben ik 2 jonge intensief gaan voeden die later geheel uit het nest zijn gehaald, zo zwak waren ze.

Van de die nog bij Ella lagen was er weer 1 overleden. Ik heb toen alle jonge konijnen weggehaald en binnen neer gelegd en gevoed. Ella was laat in de avond haar kids aan het zoeken en toonde eindelijk enige interesse en ze zijn weer terug gelegd. Uit eindelijk is er nog 1 konijntje overleden aan waarschijnlijk een longbloeding.

Dus van de 5 bijgevoede dieren is er 1 overleden wat toch wel bijzonder is. De overige dieren groeien nu als kool en Ella is er erg fier op.

Soms na een aantal voedingen of dagen kan een konijntje heel hard gaan zuigen. Het dier zuigt dan zo hard dat de speen en een deel verdwijnt in de mond. Je zou zeggen goed nieuws maar ook erg gevaarlijk omdat dit de momenten zijn voor verslikking. Binnen enkele seconde hebben ze dan en paar ml weg gedronken.

Zoek naar een speen met een kleine opening, niet een opening die je zelf nog moet maken. Dit zijn slechte spenen!

Per dier heb ik een kwartier nodig per voeding. Dus als je er 4 hebt ben je al een uur bezig. Ik voed liever 4 maal 2 ml, dan 2 maal 3 of 4 ml. Ik heb hier slechte ervaringen mee. Als je volgens de beschikbare schema's voed mag een konijntje van 90 gr 2 maal 4 ml. Het gevolg is dan een enorm dikke buik en dit is dan niet van een voeding maar van een blaas die op springen staat (fataal!)

Na de voeding over de buik vrijven en langs de plasopening. Net zolang tot het konijntje plast en ook net zolang tot er geen urine meer uit komt.

Het voeden van pasgeboren konijnen is een moeilijk en secuur werk en vraagt veel geduld. Gelukkig heb ik op mij eigen 4 kinderen mogen oefenen en niet te vergeten een hele hoop kalveren en lammeren.

Het zoeken naar de juiste voeding, spenen en literartuur was een heel gebeuren. Maar met veel pluiswerk, steun van collega fokkers, dierenarts en vooral veel konijenliefde kom je een heel eind.